زندگی نامه علی پروین
علاقه پروین به فوتبال از همان سال های كودكی شكل گرفت به طوری كه علی كوچولو شبها توپ پلاستیكی اش را با خود به رختخواب می برد. علی ، كوچك بود كه خانواده اش به محله دولاب ( خیابان عارف) نقل مكان كرد. این جابجایی در افزایش علاقه او به فوتبال تاثیر بسزایی داشت زیرا محله دولاب به خاطر داشتن زمین های خاكی فراوان مثل زمین نادر ، زمین منبع ، زمین عارف و ... از قدیم پاتوق كوچك و بزرگ بود . علی در مهرماه1332 وارد دبستان شد و از مدرسه توحید ، تحصیل را آغاز كرد ولی عشق و علاقه او به فوتبال نمی گذاشت به درس و مشقش برسد . به همین علت از همان سال های اول در زمینه تحصیلی چندان موفق نبود.
پروین فوتبال را به طور جدی از دوازده سالگی و از زمین عارف واقع در خیابان17 شهریور و محلات شیوا و غیاثی آغاز كرد . اولین تیمی كه او به عضویت آن درآمد تیم عارف بود كه با همت و تلاش جعفر بیگی درست شده بود. پروین در این سال ها شاهد درخشش فوتبالیست های ایرانی مثل كوزه كنانی ، دهداری ، جدیكار ، برومند و ... در عرصه بازی های داخلی و خارجی بود و همیشه بازی های دو تیم پرطرفدار شاهین و تاج را پیگیری می كرد.
روز پنجم خرداد 1337 برای این نوجوان فوتبالدوست یك روز تلخ و فراموش نشدنی بود زیرا تیم ملی فوتبال ایران در بازی های آسیایی1964 توكیو با4 گل به تیم رژیم اشغالگر قدس ( اسرائیل ) باخت . پروین بسیار ناراحت و غمگین بود و آرزو می كرد ای كاش ! روزی برسد كه من پیراهن تیم ملی را بر تن كنم كه اگر این طور شود بهترین بازی را انجام می دهم و حتی جانم را فدای تیم كشورم كنم . یك سال بعد (1338 ) او در امجدیه حاضر بود تا فینال یك حذفی تهران بین دو تیم شاهین و استقلال را تماشا كند . ( بازی2-2 مساوی شد و چند روز بعد دوباره تكرار شد).
سلام به همه ی دوستان به وبلاگ من خوش آمدید امیدوارم از وبلاگم خوشتون اومده باشه فقط نظر یادتون نره