او تقریبآ سه هفته مانده به جام جهانی ۱۹۹۸ و پس از باخت ۷ بر ۱ تیم ملی ایران برابر باشگاه آ اس رم ایتالیا در یک دیدار تدارکاتی، جایگزین تومیسلاو ایویچ، سرمربی وقت تیم ملی ایران، شد و توانست نخستین برد تاریخ فوتبال ایران در جام‌های جهانی را به ارمغان بیاورد؛ هرچند که عده ای معتقد هستند این برد نتیجه زحمات تومیسلاو ایویچ بود.

طالبی تا سال ۲۰۰۰ سرمربیگری تیم ملی ایران را بر عهده داشت و پس از شکست در مرحله یک چهارم نهایی جام ملتهای آسیا در این سال برابر تیم ملی کره جنوبی، که در وقت اضافه و با قانون گل طلایی اتفاق افتاد، از سمت خود استعفا کرد.

طالبی در برهه ای سرمربیگری تیم ملی سوریه و نیز تیم امید اندونزی را نیز بر عهده داشته است.

او اکنون با همسر و سه پسرش در آمریکا زندگی می‌کند.